Zondagmorgen, 09:40 uur. De ene na de andere automobiel van de speelsters en staf van Bieslo Vr1 stopt bij de pomp. Heel even lijkt het alsof Lennaerts onze vaste verzamelplaats is geworden in plaats van de vertrouwde Solberg. Dat de tank op zondag goed gevuld moet zijn, is overigens ook niet gek. Voor onze uitwedstrijden worden namelijk flinke afstanden overbrugd. Ook vandaag was het weer raak: er stond een lange reis naar SV Valkenswaard op de planning.
Eenmaal in Brabant zagen we, na het optrekken van de mist, een sportpark opduiken met de nodige bijzondere foefjes. Een professionele tribune, fancy scorebord, XXL-kantine met worstenbroodjes én blikjes Bacardi Razz, en een BMX-baan… Alsof dat nog niet genoeg was bleek SV Valkenswaard een eigen supportersvereniging te hebben (V-Side Ultras) en waren er roze(!) kleedkamers. Door onze Oranjeleeuwin Paula kwamen we er bovendien achter dat Daniëlle van de Donk hier ooit heeft gevoetbald. Tja, dit was wel ff een groter clubje dan ons aller Bieslo.
Maargoed, dan heb je zo’n complex en dan wordt ’t affiche SV Valkenswaard Vr1 – Bieslo Vr1 geprogrammeerd op het meest anti-vrouwenvoetbalveld wat er bestaat. Lees: volledig afgezonderd, bijna onzichtbare lijnen, en geen dugouts. Het meest merkwaardige was nog wel dat ons veld zich precies bevond tussen de tee box en de hole van de plaatselijke golfbaan. Tussen de golfballen door werkten we wel gewoon een prima warming-up af. De taktiekbespreking die volgde was kort en krachtig, want de omloopactie en overige veldafspraken hebben we volgens Lars inmiddels “wel in ’t snotje”.
Zoals altijd begonnen we de wedstrijd sportief met handjes geven en het uitspreken van een (al dan niet gemeende) ‘prettige wedstrijd’. In Valkenswaard kortbondig ‘PW’ genoemd. De wedstrijd zelf begon wat rommelig; het werd een beetje een hotsenknotsenspektakelstuk. Bieslo was weliswaar de bovenliggende partij, maar echt soepel ging het de eerste helft nog niet. Toch werden er met vlagen ook goede acties ingezet, die uiteindelijk resulteerden in een 0-4 voorsprong bij rust.
De tweede 45 minuten zat er iets meer rust in het spel en herpakte Bieslo zich. We wisten wederom het net te vinden, maar moesten helaas door een slordigheidje ook één tegengoal incasseren. Met een 1-7 overwinning stapten we het veld af. Voor de goede orde nog even een vermelding van de goaltjesdieven: 3x Kim, 2x Lucie en 2x Gini. Op ’t einde werd het nog een beetje grimmig, toen Paula werd uitgescholden voor ‘jankbal’. Het mocht de pret echter niet drukken: wij waren weer drie belangrijke punten rijker!
Volgende week spelen we thuis tegen FC Eindhoven AV Vr4. Om 12:00 staan we, zonder tribune, maar hopelijk wel met de support van onze eigen B(ieslo)-Side Ultras, aan de aftrap voor een nieuwe strijd om de drie punten. Tot dan!
