Het was weer zondag en dat betekend voor Bieslo 2 vandaag maar één ding! Training!
Het gevolg daarvan was dat we niet om 11 uur al op de Solberg waren om naar het twed te kijken. We konden daarom een uurtje extra in de mand blijven liggen want de wedstrijd van de Dames 1 begon om 12 uur.
Degene die om dit tijdstip al aanwezig waren voelde al een vleugje van de winterse kou waar we vandaag mee te maken hadden. Er werd al gesproken over een grimmig weertje en een drassig hoofdveld, sommige stonden zelfs al te popelen om het thuisfront een bruine broek terug te bezorgen in plaats van een witte.
Ook de beruchte zaterdagavond activiteiten werden weer even besproken maar deze kwamen niet veel verder dan punten scoren bij de vrouw en een kwak avond bij de Troubie, we hadden vandaag dus te maken met een fitte spelersgroep.
Dat moest ook wel want vandaag kwam EMS uit Roermond op bezoek, hiervan wisten we dat er voor ons zeker mogelijkheden op de loer liggen. Een vlijmscherpe warming-up zorgde ervoor dat de greun-witte fel aan de wedstrijd konden beginnen.
Half 3 is het signaal voor de arbiter om de wedstrijd aan te vangen, Bieslo begint sterk en voetbalt al snel wat kansjes bij elkaar. Toch kon Daan de bal na zo’n 15 minuten de bal uit de touwen vissen. Geen druk op de bal zorgde ervoor dat een speler van EMS op een meter of 20 kon aanleggen voor de 0-1. Bieslo werd slordiger maar kwam net voor de rust toch weer meer in het spel ondanks de magische spuitbus en het gevalletje stervende zwaan van EMS. Tot overmaat van ramp kwamen de gasten zelfs op een 0-2 voorsprong door een scrimmage tijdens een hoekschop.
Tijdens de rust genietende van een glaasje limonade waren we al snel tot de conclusie gekomen dat de wedstrijd nog lang niet gespeeld was. Dus werden de mouwen opgestroopt, de borst vooruit en de kop omhoog gezet voor het restant van deze wedstrijd met twee gezichten. Want zoals wel vaker is bewezen kan het spoken op de Solberg en was er de tweede helft ook een heel ander Bieslo te zien.
Zo was het 5 minuten na de rust al bijna juichen voor de Bieslo supporters die er nog over waren, een schot van 25 meter met het chocolade been van Siem spatte uiteen op de binnenkant van de kruising. Niet veel later was er dan wel de aansluitingstreffer, een lange bal van Daan belandde over de verdediging en zo kon Siem de bal dit keer wel in de bovenhoek van het doel deponeren. 1-2, Bieslo denderde door en een afgeslagen hoekschop werd van dichtbij door Siem in de touwen gepegeld, 2-2. De euforie kon niet op toen invaller Bas de bal door de benen van de keeper schoof, helaas werd er voor buitenspel gevlagd waardoor de 3-2 nog geen werkelijkheid werd. Ook JO-17 speler Raf kwam nog dichtbij een doelpunt maar zijn poging belandde helaas op de paal. Zo was het toch ineens spannend en werden er nog even de lampen aangezet om het slot van de wedstrijd goed te zien. Zowel Bieslo en EMS kwamen nog gevaarlijk voor het doel maar de stand van 2-2 bleef staan nadat de scheids voor de laatste keer vandaag op de fluit blies.
Tevreden zijn we zeker met een punt, maar zonder een slordige eerste helft had er zeker meer in gezeten. Volgende week mogen we naar SVC2000 en dan gaan we er alles aan doen om twee goede helften op de mat te leggen.
De zondag werd aan het buffet afgesloten met de harde kern, koude primus pilsjes en wat hits van Hazes’. De stijgende lijn gaat gestaag omhoog!
