Na een groots afscheid van (inmiddels) oud-trainers Risch en Sjean én ex-teamgenoot Esmeralda, begon Bieslo Vr1 afgelopen augustus aan een nieuw hoofdstuk. Met een duidelijk plan – een gouden driehoek van plezier, resultaat en ontwikkeling – werd onder leiding van nieuwe trainers Lars en Tom tijdens onze traditionele, zonnige trainingsdag het nieuwe seizoen afgetrapt. Naast de nieuwe staf mochten we ook een aantal meiden van de MO17-1 verwelkomen: Jans, Nova en Eva, die deels gaan aansluiten bij onze trainingen en wedstrijden.
De eerste weken stonden in het teken van kennismaken en een beetje wennen aan de vernieuwde gang van zaken. Zo zijn we tegenwoordig met de trainingen al vijftien minuten vóór aanvang op de Solberg te vinden en beginnen na “de rondo” keurig aan onze aangescherpte warming-up. Tot spijt van boetepotsecretaris Kim, overigens, die nog maar weinig boetes heeft genoteerd sinds augustus. Te laat komen is met deze afspraken helemaal verleden tijd… vooralsnog tenminste.
Het meeste wennen moesten we aan het nieuwe speelsysteem. Na jarenlang in onze vertrouwde 1-4-4-2 formatie te hebben gehobbeld, werden we nu in een 1-4-3-3 opgesteld. En ja, dat was en is nog steeds wel een beetje passen en meten. Tegen Fortuna Sittard, nee, de beloften van Fortuna Sittard, nee, het was toch Fortuna Sittard Geleen. Enfin, tegen een geel-groen team uit Sittard mochten we het nieuwe systeem voor het eerst proberen. De tegenstander was voetballend beter, maar we hielden ons knap staande. Ondanks een geflatteerde 1-4 nederlaag hadden genoeg positieve punten om uit de wedstrijd te halen. Ook voor Paula kwam er een leerpuntje uit: in dit systeem worden ook genoeg ‘vièze maeters’ gemaakt.
De tweede oefenwedstrijd speelden we op een doordeweekse avond tegen Slekker Boys Vr1. Ten opzichte van de vorige oefenwedstrijd begonnen we nu wat slapjes. We stonden meerdere keren niet goed opgesteld, waardoor het voor de tegenstander gemakkelijk was om de gaten in de verdediging te vinden. Al snel keken we daardoor tegen een achterstand aan en konden we ondanks twee goede goals de wedstrijd niet meer keren. Uiteindelijk verloren we met 2-4 en konden we ons een beetje verschuilen achter ons mantra van de voorbereiding: “we zetten een streep door het resultaat en een vinkje achter het proces”. Naast de verliespartij was er nog een flinke domper: Ashley staat de komende weken helaas als supporter langs de lijn door het oplopen van een breukje in haar enkel…
Afgelopen zondag was het dan eindelijk tijd voor het echte werk: onze eerste bekerwedstrijd. We namen het meteen op tegen de grote reus in de bekerpoule: derdeklasser SHH Vr1. Op het kunstgras in Herten gingen we in onze gloednieuwe wedstrijdtenues (bedankt Marc Kuipers Gazons) vol overgave – aka meedogenloos en brutaal-agressief – voor een goed resultaat. Vanaf het eerste moment werden afspraken nageleefd en werd er goed als blok verdedigd. Bieslo was eigenlijk vanaf het eerste moment de betere partij en dat betaalde zich uit in een voorsprong. Vanuit achteren werd er goed opgebouwd via Maud, die Jill op de flanken wist te vinden. Gini zorgde voor een goede steekbal, die na een overstap van Lucie precies bij El Capitano* terechtkwam. Zij werkte de bal keurig tegen de touwen en kwam zo eindelijk weer eens op het scorebord te staan. Met een mooie 0-1 voorsprong gingen we de rust in.
In de tweede helft hielden we knap vol, ondanks onze vermoeidheid en het feit dat SHH bijna alle speelsters naar voren stuurde. Echte kansen werden er door de tegenstander echter niet meer gecreëerd. Na het laatste fluitsignaal waren we dan ook blij dat we het klusje geklaard hadden. De draken zijn los en de herten getemd!
Aanstaande zondag nemen we het thuis op tegen DFO ’10 Vr1. Om 12:00 trappen we af en hopen we jullie langs de lijn te zien!
*En nu vragen jullie je natuurlijk af: wie is El Capitano? Haar identiteit was even verloren, maar jawel, Juliëtte draagt dit seizoen opnieuw de rode band!
