Vandaag mochten we ons opmaken voor een flinke autorit naar ’t Brabantse land, waar een competitiewedstrijd tegen het onbekende Pusphaira Vr1 op ons stond te wachten. We vertrokken ’s ochtends in de mist vanuit de Solberg, maar eenmaal in Eindje werden we getrakteerd op een heerlijk zonnetje. Ideale omstandigheden dus om op jacht te gaan naar onze eerste drie punten in de derde klasse.
We moesten het vandaag helaas zonder Manon en Lucie doen, maar gelukkig was Jill inmiddels weer terug uit ‘Murica. Daarnaast stond Esmee, gewapend met een giftige vlecht, meteen paraat als extra versterking. Kim was daarentegen niet helemaal fit en ging daarom in de kantine op zoek naar een wondermiddel tegen wat lichte katerverschijnselen.
Aangezien het veld nog bezet was, liet onze warming-up helaas even op zich wachten. Dit gaf ons extra tijd om de verschillen tussen het stadse Eindhoven en het boerse Beesel eens grondig te evalueren. De conclusie was dat we er in ons groen-wit toch een beetje als boerinnen uitzien, maar dat we onze shirts natuurlijk ook met de nodige trots dragen. Paula concludeerde deze praatgroep met haar eigen verzonnen ’Schrob-song’ en zo konden we enkele minuten later breed lachend het kunstgras op.
Tijdens de eerste helft verdween die lach als sneeuw voor de zon. Waar we al de hele week moeite hadden met het uitspreken van hun clubnaam, hadden we nu ook moeite met het spel van Pusphaira. Zij hadden voortdurend het balbezit en drongen ons ver terug. Toch creëerde de tegenstander geen echte grote kansen. Zodra wij de bal veroverden was het lastig om hem in de ploeg te houden. Bovendien misten we voorin de nodige diepgang. Gelukkig gingen we met een 0-0 de rust in en konden we in de tweede helft proberen het tij te keren.
Lars en Danny besloten dan ook om tijdens de rust wat tactische aanpassingen door te voeren. Met een extra mannetje op het middenveld en meer snelheid in de voorhoede openden we de jacht op de openingstreffer. De omzetting wierp meteen zijn vruchten af. Bieslo kwam terug in de wedstrijd en nam langzaamaan het initiatief. Zo liet Yan de bal vallen voor Juliëtte, die met een geweldige steekbal Esmee wist te bereiken. Esmee dribbelde naar de goal en wist met een mooi schot de keepster te verschalken: 0-1. Het bammetje met vruchtenhagel en jam van de rust was dus niet voor niets geweest!
Vanaf het moment dat we de voorsprong te pakken hadden, moesten we onze oorspronkelijke formatie weer oppakken. Hierdoor kwam Pusphaira weer meer aan de bal en werden we opnieuw verder en verder teruggedrongen. Het was vanaf dat moment vooral een kwestie van verdedigen en de overwinning over de streep trekken. Pusphaira kreeg nog wat kansjes, maar wist de trekker niet over te halen. Aan de andere kant zorgde Maud voor een goede pass op spits Paula, maar laatstgenoemde kreeg de bal er niet in. Uiteindelijk bleef het bij 0-1 en hadden we de drie punten dus binnen!
Volgende week krijgen we de koploper op bezoek op de Solberg. We nemen het dan om 12:00 uur op tegen ST Sparta ’18 Vr1. Hopelijk zien we jullie dan weer langs de lijn, tot dan!
