๐๐ถ๐ฒ๐๐น๐ผ ๐ฉ๐ฟ๐ผ๐๐๐ฒ๐ป ๐ญ: ๐๐ฒ ๐ธ๐ฒ๐ฟ๐ ๐ผ๐ฝ ๐ฑ๐ฒ ๐๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐
๐๐ช๐ต ๐ช๐ด ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ธ๐ฆ๐ฅ๐ด๐ต๐ณ๐ช๐ซ๐ฅ๐ท๐ฆ๐ณ๐ด๐ญ๐ข๐จ ๐ท๐ข๐ฏ ๐ป๐ฐ๐ฏ๐ฅ๐ข๐จ 10 ๐ฎ๐ฆ๐ช: Iets vertraagd, aangezien we de hele week nog bij moesten komen van het kampioensfeestโฆ
Maandagmiddag 12.00 uur druppelen de meeste speelsters van Bieslo Vr1 langzaamaan de Troubie binnen voor een kampioensbrunch. De een goedlachs, de ander met piepkleine oogjes. Al snel wordt er teruggeblikt op de zondag, die volledig in het teken stond van het vieren van ons kampioenschap. En die zondag ging ongeveer zoโฆ
Op verzoek van onszelf zou de aftrap van onze wedstrijd tegen ST RKSV Heeze/DOSL Vr2 een uurtje eerder dan normaal plaatsvinden. Tijdens het plannen van het kampioensfeest bleek namelijk al snel dat we die extra 60 minuten hard nodig zouden hebben. Des te eerder je die wedstrijd uit de weg hebt, des te sneller kun je beginnen aan de derde helft. Zoals altijd begon ook vandaag weer met een bespreking in de bestuurskamer. Het oogde allemaal wat relaxter dan normaal, aangezien de druk na het binnenhalen van de titel wel van de ketel was. Desondanks zetten Lars en Tom ons meteen op scherp: ook vandaag moest en zou er gewonnen worden. Want wat is er nou leuk aan het vieren van een kampioenschap (op de platte ker) zonder drie punten? Bovendien willen we het seizoen maar al te graag eindigen als โongeslagenโ kampioenen.
De scherpte was meteen terug te zien in de warming-up. De Solberg liep al langzaam vol en we werden vanaf het eerste moment goed aangemoedigd door de meiden van de MO9. Daarnaast kleurde het al aardig groen langs de lijn; onze ouders hadden alvast de kersverse kampioensshirts aangetrokken. Ondertussen waren de voorbereidingen op het feest al lang en breed getroffen. De rookpotten stonden klaar, de platte ker werd opgetuigd door de vedettes en de treetjes Stรซlz en champi werden gekoeld bewaard in de kantine. Zo hoefden we onszelf alleen nog maar te focussen op het spelen (รฉn winnen) van de wedstrijd.
Zoals dat โvroegerโ ook altijd bij het eerste gebeurde, heette Har Hensen iedereen welkom op de Solberg en werden onze opstellingen omgeroepen. Voor menig speelster van Bieslo Vr1 was dit een langgekoesterde droom die eindelijk in vervulling ging. Hand in hand met de meiden van de MO9 betraden we vervolgens het hoofdveld en maakten we ons op voor finale nummer 20. Al snel had Bieslo de wedstrijd in handen. Het spel oogde misschien niet meer zo fris als de afgelopen weken, maar toch werden al snel de eerste kansen gecreรซerd. In de 19de minuut was het dan ook Lucie die een voorzet van Gini binnenprikte, 1-0. Zoโn tien minuten later verdubbelde Resi de score door een afvallende bal rond de zestien op te pikken en in het net te schieten, 2-0. Ondertussen was onze B-side luid en duidelijk te horen en werd de ene na de andere speelster door de felle support van de MO9 in het zonnetje gezet. Met de inzet van de twaalfde man kon de 3-0 natuurlijk niet lang op zich laten wachten. In de 36ste minuut was het dan ook Kim die de score verder uitbreidde.
Na de rust kabbelde het spel rustig verder. Bieslo hield de bal in de ploeg en kreeg weinig druk van de tegenstander. Uiteindelijk kwamen er nog twee doelpunten van goalgetter Lucie bij, waardoor de wedstrijd eindigde in een 5-0 overwinning. De tegenstander trakteerde ons op een heerlijk shotje en dat was meteen het startschot voor de rest van de dag. Er volgde een erehaag en onder leiding van het commentaar van sugardaddy Risch mocht iedereen zich wagen aan de โwalk of fame/shameโ. Hierna kon El Capitano Juliรซtte dan eindelijk de kampioensschaal in de lucht hijsen en werden trainers Lars en Tom getrakteerd op een verkoelende waterval.
Door al die ontpopte champagne en rookbommen hadden we even tijd nodig om ons op te frissen, waarna we in onze kampioenshirts en sjaals onze rentree maakten. We genoten in het zonnetje van een heerlijke lunch en legden hiermee alvast een goede bodem voor alles wat nog ging komen. Er volgde een receptie, die iets uitliep door de persoonlijke speech en medailleceremonie die de trainers voor ons hadden voorbereid. Hierna was het eindelijk tijd voor het moment suprรชme: de rondtocht op de platte ker door Beesel City. Dit was met stipt het absolute hoogtepunt van de dag. Eenmaal terug bij Bieslo werd het feest in volle teugen voortgezet. Jullie hebben er zelf vast een goed beeld van hoe dat is verlopenโฆ
Terug naar de morning after. We zijn het allemaal eens: we hebben een fantastische dag gehad en het kampioenschap helemaal uitgemolken. Of, zoals Lars het zou zeggen: โDit was de kers op de taart!โ Zonder de inzet en bijdrages van onze trainers, vlaggers, ouders, supporters, vedettes, sponsoren (o.a. Eetcafรฉ de Troubadour, Marc Kuipers Gazons en The Merchandise Company), fotografen (Max en John) en het bestuur van Bieslo hadden we nooit zoโn topdag gehad. ๐ก๐ผ๐ด๐บ๐ฎ๐ฎ๐น๐ ๐ป๐ฎ๐บ๐ฒ๐ป๐ ๐๐ถ๐ฒ๐๐น๐ผ ๐ฉ๐ฟ๐ผ๐๐๐ฒ๐ป ๐ญ: ๐๐๐ถ๐๐ฒ๐ป๐ฑ๐บ๐ฎ๐ฎ๐น ๐ฑ๐ฎ๐ป๐ธ!
Onze missie om ongeslagen kampioen te worden ging vandaag verder. We speelden een uitwedstrijd tegen nummer 2 SJVV Vrouwen 1 in Deurne, later meer over het resultaat!
